aaaaaach te wytwory unijnych korytarzy i Kalbarowych komórek i Kocowych rąk :pp lubię ja to zdjęcie, lubię! od kiedy tylko zobaczyłam, że mam pinezkę nową hahahahah. przedstawia Kalbar, Anuchę i Sandruchę. uch.

nienawidzę niedziel i w dodatku godziny siedemnestej w niedzielę, a taka właśnie zaistniała. wtedy, czyli teraz, człowiek, czyli w sumie ja, bo nie wiem jak z innymi człowiekami, zaczyna sobie uświadamiać, że dzień powoli, powoli się kończy, że jutro od rana znów szkoła, a weekend pomimo, że był dobry a czasem ŚWIETNY, nie przyniósł żadnych zmian w wymiarze postępów w edukacji własnej według programu szkolnego. to trochę smutne, ale nie na tyle, bym teraz ochoczo zamknęła laptopa i napisała wreszcie 3 wypracowanka, zrobiła możliwie dużo zadań z matmy czy cokolwiek. null.

tak sobie myślę, że mam ładne nowe botki, które pewnie ma albo będzie mieć zaraz pół Lublina, że mam dziwnie krótkie włosy i wcale nie chciałam takich, mimo że mówicie, że nie widać zmian. Poza tym tak sie cieszę, że miałam z kim spędzić sobotę, że wieś lubelska to miejsce wspaniałe, urokliwe i że to zupełnie co innego, niż miasto. właśnie. to jest temat do rozważań, bowiem dotknął mnie on zupełnie przypadkiem w busie, gdy rozmawiałyśmy z Katt, i łooo, rozmowa ta rozwinęła się tak jakoś, że wiele się dowiedziałam. tak, to są dobre traktaty filozoficzne. w każdym razie wypad ten i niespodziewany zwrot akcji, jaki nastąpił po 18. pozwala mi lepiej spojrzeć na notatki Frysiowe i bless ya. wieś górą, ploty wiejskie górą, i więzi wiejskie górą. naprawdę w mieście wszystko jako inaczej się klaruje. każdy ma własne wypolerowane lub nie mieszkanie, nie wszystkich sąsiadów w bloku się zna, mimo mieszkania w tym samym od lat hm... siedemnastu? ahoj zdegenerowana wsi degenerująca trzylatków :P!

także trzeba by zacząc cykl podróży "boso przez wieś", jak to obkminiła Rzynka i jeeeeeeeedziemy.

za wolność moją i waszą! :D

glamgirl, 92 lata

Lublin