na koniec...

Na koniec. 

Przwdopodobnie żadna z was już tu nie zagląda. Bo i po co. Już od dawna nie ma GIBKID'u. Nie rozpadł się on od razu, kolejne cząstki odchodziły powoli, choć nierzadko przy wielkich kłótniach i wybuchach. Cisną sie teraz na usta słowa: Kto przestaje być przyjacielem nigdy nim nie był. 

Może nie było nam to pisane. Może od początku za mało było w nas zrozumienia, akceptacji i poświęcenia. Jednak nie żałuje chwil spędzonych z wami, mam nadzieje że wy też nie żałujecie. Dużo sie nauczyłam. I dużo się śmiałam, bo zabawnych momentów było znacznie więcej.

 I za to dziękuję. Dziękuję za wspólnie spędzony czas i wspomnienia, które na zawsze pozostaną.

W tej pożegnalnej notce chciałam podziękować za dobre słowa otrzymane przez te 3 lata. Chciałam przeprosić za te wszystkie bardziej smutne i bolesne, które sama niejednokrotnie wypowiedziałam. I chciałam wybaczyć sobie i nam że jednak się nam nie udało. 

Liceum się skończyło. Ten etap życia jest za nami. 

Rozpoczynamy nową ścieszkę życia. 

Niech spędzone razem chwile będą radosnym wspomnieniem w deszczowe wieczory, gdy otworzycie stary folder ze zdjęciami (a tych mamy naprawdę sporo:)) 

Na koniec, życzę wam moje kochane szczęścia w dalszym życiu.

                                                                                           Delta.

PS. Chciałam wrzucić zdjęcie na którym byłyśmy wszystkie razem. śmiejące się do obiektywu. ale gibkid w swojej internetowej postaci zmalował mi jeszcze jednego, ostatniego psikusa. 

Jacek Soplica

gibkid

Wrocław