"Przyciskam usta do czoła Damena, do jego policzka, i nie przestaję, dopóki cała jego twarz nie zostanie przykryta moimi pocałunkami. Czuję smak swoich łez na jego ustach, wdycham zapach skóry, by go zapamiętać, tak jak jego dotyk. Chcę zabrać ze sobą to wspomnienie, gdziekolwiek będę. Mówię mu, że go kocham, a potem leżymy razem, objęci, nasze ciała przyciśnięte do siebie ... Leżymy tak całe godziny, ja obok śpiącego Damena, zamykam oczy, koncentruję się na połączeniu energii z jego, mam nadzieję uleczyć go swoją miłością, swoją istotą, utrwalić w nim jakąś maleńką cząstkę mnie ... Ale nawet po tym wszystkim, w chwili gdy się odsuwam, Damen powtarza te same słowa. Oskarżenie dobywające się przez sen, skierowane tylko do mnie.

-Zostawiłaś mnie.

Dopiero pożegnawszy się z nim na zawsze i zaknąwszy drzwi, zdaję sobie sprawę, że nie chodziło mu o przeszłość.

Damen przewidział naszą przyszłość. "