the end.

358 zdjęć. 358 wspomnień.. nie było to łatwe.. i napewno niektóre z opisanych tu rzeczy zostaną przeze mnie zapomniane.. niektóre dadzą o sobie znać, bo przecież każdy nasz czyn ma swój skutek w dalszym życiu.

jedno wiem napewno.. przez całe życie nie da się żyć wspomnieniami.. kiedyś każdy z nas pomyśli o tym, że czas zamknąć stary rozdział i zacząć wszystko od nowa..

nie, ja tego nie zrobię teraz, jestem zbyt sentymentalna. po prostu próbuję odizolować się od wspominania o ludziach i rzeczach, które nie staną się realne, póki ja się nie zmienię. na niektóre i tak już za późno..

nie mam przecież magicznej szkatułki, w której mogłabym przechowywać wszystkie dobre chwile.. w każdej chwili mogłabym je otworzyć.. czuć ich zapach, widzieć w kolorach.. zachwycać się tym na nowo. przecież wszystko wyblakło.

zresztą.. to i tak już nie to samo, co kiedyś. to nie Ci ludzie, którzy mogli na mnie zawsze liczyć i ja na nich. cóż.. znasz ludzi tak długo i dobrze, a wystarczy kilka spięć i stają się nie do poznania.

zostało paru.. dziękuję. jesteście dla mnie wszystkim.. szkoda, że tak często was ranię...

ale kocham was tak mocno, jak bardzo kurczowo chcę trzymać się życia. z uśmiechem na ustach, kurde.

a wiesz? najgorzej jest, gdy ego chce być alter.

btw. tu już nie wrócę.

Maj.

fucktherules, 17 lat

Rawa Mazowiecka