I'd spend a lifetime with you.

Bardzo dawno temu, pamiętny dzień. Wtedy się wszystko zaczęło, wystarczyło tylko podjąć jedną właściwą decyzję, a później jeszcze szereg takich samych. Później wszystko się potoczyo tak łatwo, nie spodziewałam się tego. Było cudownie, dopóki nie zaczęły się kłótnie i przykre słowa, takie, których nigdy nie chcielibyśmy od siebie usłyszeć. W końcu to było na porządku dziennym: wyzwiska, przekleństwa. Tak dobrze się przecież znaliśmy, trafialiśmy w najczulszy punkt, wiedzieliśmy, co zaboli najbardziej i to nas niestety nie powstrzymywało przed ciosem, wręcz przeciwnie-zachęcało. Każde chciało pokazać, że jest lepsze. Ale z drugiej strony coś przeokropnie silnego trzymało nas przy sobie. Nie wiem, czy to była miłość czy zwykłe przyzwyczajenie, lęk przed końcem, czy niechęć bycia samemu. Ale mimo wszystko to coś nie pozwalało nam zrezygnować z siebie, nie pozwolilo się poddać i odejść. Jestem wdzięczna temu czemuś. Nie wiem, ile to trwało. Może kilka miesięcy, może nawet rok. Co najlepsze, przez cały czas ludzie nam zazdrościli. Mówili, jak do siebie pasujemy i jaki mamy wspaniały związek. Do dzisiaj nie wiem, czemu tego nie widzieliśmy. Nie wiem też, jak z tego wybrnęliśmy. Nie wiem, kiedy był ten moment i co się zmieniło. Może zmieniła nas świadomość nieubłagalnie zbliżającego się końca. Cieszę się, że tak to się skończyło. Że już nic nas nie zniszczy, że już po wszystkim.

Jesteś dla mnie wszystkim, teraz już czeka nas wspaniała przyszłość i jestem tego pewna. Czasami nie dowierzam, jakie wielkie mam szczęście. Już wiem i już będę pamiętać.

Kocham cie<3

flamingminds

kraków