Brzydka prawda

Mam dość mydlenia oczu, że jest pięknie, cudownie i bardzo świetnie. Jest tak, ale nie we wszystkim. Ostatni post dawno, lecz komu to robi różnicę. I tak tego nikt nie czyta. Nie, nie chcę się użalać na sobą ani tym bardziej nad tym bo to tylko kolejna głupia strona w internecie. Chodz mi o całą prawdę, bez owijania jej w cokolwiek. W jakiej kwesti? oczywiście przyjaciele.  Osobę, którą uważałam, w sumie nawet i uważam jako przyjaciółkę - nie odzywa się. Czasem nie potrafi na wiadomość odpisać. Obie sie w pewnym stopinu zmieniłyśmy, ale rozmowa nam się już nie bardzo chce kleić. A pamiętam te nasze wspólne marzenia, wspólne spacery, śmiechy, rolki. Już tego nie ma. Smutno mi przez to, niestety, nie umiem nic poradzić. Już nie umiem. Kolejna sprawa? Przyjaźń, którą raczej nie można nazwać przyjaźnią. Poprzednie wakacje, wszystko było w porządku. Zaczęło się psuć przez te wszystkie "imprezy", na które zaczęła chodzić. Fakt, nich korzysta z życia, tylko niech później znajdzie też inny temat. A poźniej tylko są tylko dwa właśnie tematy: impreza i chłopaki. Do tej pory tak jest. Nie robiło by mi to różnicy gdyby nie fakt, że potrafi o tym gadać wtedy kiedy powinna się zamknąć. Od pewnego czasu powiedziałam dość. Po tym jak zaczęła kłamać i zmyślać prosto w oczy inaczej postąpić nie mogłam. Ale jak zwykle miała i ma mnie koło dupy. Przykre to jest i jednocześnie zadziwiające - jak dziewczyna pusta, która nie chce o siebie zadbać może podobać się facetom. Zagadka życia. Ja jej nie potrafię rozwiązać. 

Przyjaźń, która się kończy, tak naprawdę nigdy się nie zaczęła.

W te, co prawda kończące się już święta, życzę Wam żebyście mieli przy sobie PRAWDZIWYCH przyjaciół na dobre i na złe, na wiele lat. Bo Przyjaciel to człowiek, który wie wszystko o tobie i wciąż cię lubi.

ADELE - Someone Like You <3

ficc, 17 lat

Sandomierz