volleyball

Kto by pomyślał, że Oldżi to taka modeleczka! A my tak wszystkie razem znaczymy 10 razy więcej niż każda osobno. Niby oczywiste, ale chyba nie pamięta się o tym zbyt często, co?

Jaś powiedział do Małgosi: Rzucajmy okruszki, żebyśmy dzięki nim znaleźli drogę do domu. Bo zgubienie własnej ścieżki to najgorsze, co może się nam przytrafić. W tym roku& Ja ją zgubiłem. - Lucas

Moja podróż trwałą ostatnie osiem miesięcy. Czasami wędrowałam samotnie, czasami ktoś przejmował stery i moje serce. Ale kiedy osiągnęłam cel, to nie ja dotarłam do końca& Nie byłam sobą. - Peyton

Bo czasami musisz stać się kimś innym. Musisz jednak pamiętać, kim byłeś. Kim chciałeś być. Kim jesteś. - Mouth

Chyba już wiem, skąd się we mnie wzięła potrzeba ponownego obejrzenia One Tree Hill. To zawsze na mnie działa. Raz pełni funkcję oleju (do głowy  Peyton, Lucas) a następnie balsamu (na rany - Mouth). Nie od dziś wiem, że tak często się gubię w natłoku spraw, wydarzeń, myśli i uczuć, ale rzadko dzieje się tak, że czuję się kompletnie zagubiona. Tak jest właśnie teraz. Ostatnie siedem miesięcy (wow, zorientowałam się o miesiąc wcześniej niż P.) wydaje się być w chwili obecnej jednym wielkim kłamstwem. Rzeczywistością, której nie budowałam na żadnym fundamencie, ale stawiałam domek z kart, zupełnie nie wyciągając wniosków, kiedy się walił. Nie odradzał się jak feniks z popiołów, bo za każdym razem gruzy, widmo rozpadu, poprzedniego pozostawały. Zapędziłam się w ślepą uliczkę. Hugo zwykł dodawać jeszcze "koniec gry", a ja mam dreszcze, kiedy myślę, że mogłabym w tej chwili usłyszeć coś takiego. Na szczęście gdzieś w zakamarkach mojej duszy, mojego serca, pozostała świadomość - mogę wrócić, zawsze. Tylko trzeba przełamać strach. Przed sobą i tym, na co się wyraziło niemą zgodę.

Asiasta

feelthedreams, 20 lat

Międzyrzec Podlaski