widok...

To widok z balkonu mojego biura... Wisła... Kiedy muszę zrobić sobie przerwę to biorę kubek z kawą i wychodzę popatrzeć na rzekę, na ludzi pędzących po mieście, cieszę się ostatnimi promieniami letniego słońca. Już za dwa tygodnie jesień... Wróci jesienna depresja, przygnębienie, smutek, których i tak w ostatnim czasie mam na prawdę bardzo dużo. Ledwo sobie radzę... A z żadnej strony nie mam pomocy;( Jedyne co mi pozostaje to płakać. Cicho, samotnie, w kącie....

Od jutra bd jak robot. Trochę spraw w moim życiu się pokomplikowało, więc po prostu wstaję z łóżka, śniadanie, do pracy 8h, do domu, spać, etc. Bez emocji.... A jeśli już to jakaś tabletka na uspokojenie i lecimy dalej....

Powiem tylko... Byle do wiosny... I oby to szybko zleciało, bo....;(

Zawieszam na jakiś czas ;( papatki ;( ;( ;(