nie daje sobie z tym wszystkim rady...
ze szkołą...
z pracą...
z życiem...
nieszczęścia chodzą parami..
o taaaak, chodzą..
miliony myśli dręczą mnie
dręczy mnie wszystko...
nie chce nic..
niby jest okej, ale widze, że nie
zeświruje z tymi kłamstwami!
coś jest nie tak
może od zawsze tylko ja tego nie widziałam wcześniej?
a może widziałam, ale nie chciałam widzieć
ciężko mi...
kiedy myślałam, że już jest lepiej cios znowu dopadł mnie
jeszcze chyba mocniejszy..
nie chce tak żyć
nie chce...
rzeczywistość jest straszna...
czuje się sama...
sama ze swoimi myślami
obawami
wątpliwościami
przemyśleniami
z wszytskim...
nie umiem tak żyć
a może po prostu nie umiem żyć
nie daje sobie rady gdy życie się zmieniło.
w sumie zawsze możemy sobie znaleźć coś złego w swoim życiu..
nidgy nie jest idealnie..
ale w tym momencie nie wyrabiam
nie chce nic
nic
nienawidze życie
nienawidze..
i wiem, że napewno je jeszcze bardziej znienawidze
kwestia czasu tylko kiedy jak tak dalej będzie...

nie wiem.. musze zapanować chyba nad swoimi uczuciami, emocjami, myślami, postępowaniami, słowami...
wszystkim..
jeśli się da..
mam nadzieje, że tak bo dlużej nie dam rady..
ale juz niedlugo wro.. zeby tylko dac rade i zdac komisy...
cudowne zaganiane zycie.
nie bedzie czasu na tysiace myśli, nie będzie sił na cokolwiek..
plan mam do pozazdroszczenia...
oj nie bedziemy sie nudzic i narzekac na za dużo wolnego czasu..
moze nauka i zmeczenie pozwolą mi sie od tego wszytskiego na moment uwolnic, odepchnac na bok..
zapomniec...
i tak pewnie to wszystko kiedyś wróci.. niech tylko chociaż na troche da mi spokój, da odsapnąć...
tylko o to proszę...