I beg.

Dziwne rzeczy się dzieją, są momenty gdy wszystko przyspiesza, nie ogarniam, nie nadążam, obraz stale się rozmazuje, a ja od tej ciągłej wirówki dostaje zawrotów głowy. Od wazeliny płynącej z ust mam mdłości , Przepraszam, ze uciekam, muszę mieć czas nie osaczajcie mnie nie wklepujcie do mej głowy waszych osobistych pragnień i marzeń, nie obarczajcie mnie swoimi problemami, bo jak widać nie na moją głowę wasze kontemplacyjne wydupasy.  Nie ja jestem waszą osobistą Pandorą, szukajcie przyczyny w sobie nie we mnie, jestem tylko małym pionkiem na waszej drodze , przesuwanym i omijanym, centrum stanowicie przecież tylko i wyłącznie wy . Nie jestem w stanie żyć waszym życiem w takim stopniu jaki by Was zadowalał.  Dlaczego umiecie patrzeć a nie potraficie dostrzec, Przeklasyfikowały się Wam systemy wartości, chodzicie po suficie żyrandole wiszą Wam z podłogi. Nie za ciężko, nie za bardzo się napinacie? Przed oczami dominuje zamglony, rozmazany obraz ? 

Rozświetlę go Wam, wytyczę trasy a wy i tak zrobicie swoje, wracając po czasie z wyrazem twarzy człowieka , którego życie niby tak cholernie niesprawiedliwie potraktowało, Znowu zacznie się odgrywanie roli cierpiętnika a ja i moje potrzeby zostaniemy konkretnie kopnięte w tyłek i oddelegowane.

Ale to tak nawiasem.

Eksploatuje  w intensywny sposób  resztki mojego wolnego czasu, które jeszcze gdzieś się uchowały.

Masa cudownych ludzi które mogłam do tej pory poznać, to niczym akumulator ładujący moje baterie. Dziękuję tym, którzy co jakiś czas sklejają mnie na nowo, nie pozwalają rozpaść się na marne atomy i dryfować bezsilnie w przestrzeni.

eternal, 19 lat

Krasnystaw