. . .

I zapłakało lato, że odchodzi

Z żalu z tęsknoty, samotne

 Łzami deszczu o szyby już dzwoni

Jesień właśnie usiadła przy oknie

Zapatrzona w zwiędłe słonka stokrotek

Zamyślona sypie liście z rękawa

Astry główki pochylają za płotem

Schnie ze smutku na łąkach już trawa

Ptak odleciał za morza zamglone

Z walizami pełnymi słońca

 I mnie mamią łąki ciepłe, zielone

Szepczą do mnie, wabią, nęcą bez końca...

(z mojej szuflady) 

............................................................................................................................................................

...............................................................................................................................................

..........................................................................................

tak mnie ten październik

melancholią nastroił

pozdrawiam ciepło

z maleńką nutką smutku

:)