'Jak księżyc w oknie...'

'Patrz w oczy. Tak często wyglądają tamtędy słowa niewypowiedziane.!'

I tak ten piekny czas, zwany weekend'em dobiega końca! Cieszę się ostatnimi godzinami, w których nie muszę się martwić, oglądać tych ryjów, na które wcale nie mam ochoty patrzeć i udawać, że wszystko jest w pożądku, wcale nie tęsknie za dawnym życiem, przyjaciółmi i beztroskim olewaniem szkoły, w której kazują mi się uczyć bez chwili wytchnienia. Kiedyś lubiłam szkołę, oznaczło to dla mnie każdego dnia coś nowego, jakieś nowe wyznanie. A dziś? Z dniem dzisiejszym jest to dla mnie przykry obowiązek, który muszę spęłnić, bo jestem z tego surowo rozliczna. Mam dość już na samym początku tygodnia, bo potrafię przewidzieć co mnie do cholery czeka! Na każdy dzień został już napisany scenariusz, dzięki.  Do cholery, kto jest twórcą tego rozkładu jazdy, którym muszę się poruszać przez cały tydzień!? 

'Piękne słowa, którymi mogą się pochwalić...Nic więcej. Żałosne' (...) 

 Bachory z trójki mnie wkurwiają!