Tramwaj numer 7

Światła zapomnienia
za oknem oka mgnienia
ze znajomą w tramwaju
duchowego uniesienia

Przestawia w samochodach lusterka
Spacerując nocą co piatek
uczy kierowców z ranka
spojrzenia pod innym kątem

Dzieli się szczęściem patrzac
na rozmazane od pędu latarnie
w oknie przecinajac noc
jej włosy tańczą rozwiane

Cieszą sie szcześciem jej oczy
jak wielkie czarne koszuli guziki
zapięte na wszystkie dziurki
spełnione pod krawatem na szyi.

Światła zapomnienia 
w tramwaju numer siedem
Jak w siódmym niebie
w endorfinach zanurzenie. 

Zawsze chciałem "zaslepiony nie widzac reali patrzeć oczami glupca". To dla mnie szczęscie. Skoro "inność rodzi złość" to tak jak ja ciesz się czyimś szczęściem. Zacznij od mojego. Wszystkim będzie miło!

Let it be..