[niniejszym oświadczam]

wydaję dziś oświadczenie.
nie wiem na ile ostateczne.

po moich urodzinach zamierzam umrzeć

będę oczywiście dalej oddychać. wstawać z łóżka, karmić kota, jeść, miewać problemy z trawieniem, palić papierosy i pić wódkę, bywać na uczelni, ćwiczyć jogę, czytać czasem coś poza gazetą i aktualnościami na fejsbuku, oglądać jakieś filmy, chodzić na koncerty Heya i Nosowskiej,umawiać koncerty Gasz i krzyczeć na dziewczyny, spać.

ale umrę dla świata właściwie.

drogie ciocie i wujkowie z dobrymi radami, słyszałam już tyle razy garnij się, wychodź do ludzi, zrób coś ze sobą, zajmij się czymś. 
doceniam.
ale jakbyście czasem zadzwonili i powiedzieli chodź na imprezę, zrób coś z nami, hey a może coś tam, gdyby każdy z was wujkowie i ciocie za każdym razem zadzwonił, napisał, cokolwiek to nie czasu wolnego starczyłoby mi na nakarmienie Koty i przespanie kilku godzin.

mam dość.
mam dość słuchania że to moja wina. mam dość starania się żeby wszystko było ładnie. mam dość niepisania tego co czuje naprawdę. mam dość pytania czy mogę gdzieś przyjść. mam dość krzyczenia na mnie że zamiast się starac to dzwonię i oczekuję pocieszenia nie kopów w dupę.

oczekuję pocieszania. oczekuję wyciągania do mnie dłoni, przytulania i mówienia że się ułóży. oczekuję pokazania że jeszcze komuś na mnie zależy. oczekuję potwierdzenia moich wątłych przekonań że nie jestem pusta nijaka bez zainteresowań bez niczego.

wydaję oświadczenie że możecie przyjść i bawić się na moich 20 urodzinach. miałeś rację mój drogi, dwudziestka to jak śmierć.
obiecuję godną stypę.
nie obiecuję morza wódki i darmowego piwa, ale obiecuję że będę śliczna i uśmiechnięta jak portet trumienny.

nie mówię że to jest ostateczne.
mówię że leżę i skomlę o Waszą pomoc. o pomoc cioci i wujków dobrych rad i pomoc Tych Najważniejszych.
uratujcie mnie, miałam naprawdę fajny plan na życie.

proszę.

dziewczynazlegochlopca

warsaw syfiaste city