I am not broken, not now.

Namiętność kołysze się na drzewach

Spadając raz po raz na nasze głowy

A my czujemy  ekstazyjną rozkosz

Każdego kosmyku włosów

Delikatny szept warg

z których spijam niewinność

Muśnięcie skóry Twej

I splot naszych ciał

Czuję, że dziś jestem nirwaną

Samego siebie stanem niewzbudzonym

Obok Ciebie.

I gdy rozlepiam poranki

Myślę że świat to ekstaza

I codzień zatracam się w nim

Jak we śnie.

Bo przecież wiruje namiętność

I każdego dnia nadzieja budzi mnie

Bo przecież każdy dzień to piękno

I wśród skał unoszę się

Świat jest dla mnie i ja dla świata

Jestem nieba błękitem i jak gwiazda spadam,

co dnia.

Jestem sobą.

Nie mam urojeń, nie jestem schizofrenikiem

Po prostu świat mam wyidealizowany okiem miłości.

___________________________________________________

Ironiczna hiperbola narcyzmu.

Nie ja.

Wciąż poszukuje siebie w snach. I nie ma mnie.

Jest nasze szczęście, które wciąż rodzi się.

dexistence, 20 lat

Everywhere