Patrząc na człowieka z laską, czuję się jak on...
Pozbawiony życia, pozostawiony sam sobie.
Nie dotrało do mnie to co się stało, co ze zdjęciami na ścianie, darmowymi minutami, wspólnymi rzeczami...
Z pozoru twardy, ale rozjebany w środku, bez życia, celu i perspektyw.
Strata pozostaje w człowieku, ból się tylko zaciera.
kochanie?
one same napływają do oczu.
Komentowanie zdjęcia zostało wyłączone
przez użytkownika deoslive.