551

Idę do pracy przez rowy i doły...

Ruda idzie do pracy.

Łosiem godzin. Nocka. Powrót o siódmej rano.

Bogowie!

Nawet własna Mama nie ma dla mnie za grosz współczucia.

- Mamo, muszę iść? [wzrok niczym Kot ze Shreka]

- Musisz. [robi spokojnie kanapki córce do pracy]

- Ale dlaczegoooo? [podkula kolana pod brodę]

- Dlatego, że więcej pięciu złotych na piwo nie dostaniesz [nadal ze stoickim spokojem kończy kanapki]

- Jesteś złą matką... [naburmusza się jak Dżiglipaff]

- Tak, tak, bardzo złą. Trzymaj te kanapki i idź już.

- Kujwa mać...

- I bez takich epitetów! No, kocham Cię, papa, ubieraj się i do roboty.

Niech mi ktoś powie, że praca uszlachetnia. Odgryzę głowę.

Albo inną ważną część ciała.

Pomruk niepokoju męskiej części widowni.

* * *

I   t h i n k   I ' m   p a r a n o i d
^{a n d   c o m p l i c a t e d}

darunia311, 21 lat

Racibórz