nie wiem, szukam

happysad sie kłania

Może wszystko po prostu jest jakimś niebywale wielkim, ironicznym żartem?

Może powinnam obrócić się, by ujrzeć drugą stronę lustra? Nie wiem.

Czuję w powietrzu jakąś zawiłą woń, jakby z wyciśniętego uśmiechu.

Ukradkiem spoglądam, boję się, krzyczę z zamkniętymi ustami.

Czuję na swojej skórze słodkość nieba, resztkę płomienia i w tym samym momencie,

albo trochę później czuję anhedonie.

Absolutnie nie lubię tego stanu.

Teraz powietrze jest lekkie,

za chwilę będzie jeszcze lżejsze

mam ochotę na gorąca noc,

czarną, ciężką i gwieździstą

złączoną w pocałunku z tysiącem detali,

które będa jej towarzyszyć,

tańczyć, kiedy zapragnie,

kurczyć się, kiedy pora iść spać.

policzę do stu lub trzystu

i przyjdzie piękna wiosna, na którą czekam już długo

będę wiła się w tym całym szczęściu,

bo kiedyś muszę.

Czasem przychodzą chwile, kiedy nie ma odwrotu. Nie masz wpływu i musisz się prostu pogodzić. Bolesne, ale to w końcu życie...

Jestem z Tobą , kochanie ; *

-Gdzie jesteś Kamilko?

-U Pauli, uczy mnie biologii.

-...

-Znaczy ja ją uczę. Bo to nieuk jest.

-...

-Znaczy uczę wszystkich. No wiesz, muszę ludzi uczyć.

Dobro powraca!

 pozdro dla Ciebie <  3

możesz mnie posolić albo wymiętolić!