Mój Myszor! :d

Daaawno temu, kiedy jeszcze mieszkałam z rodzicami, na dzień dziecka dostałam dwa myszkoskoczki i małe terrarium. To miał być samiec i samiczka, bo chciałam aby się rozmnoży. Jednak nic się nie działo. Okazało się, że były to dwa samce, więc dokupiliśmy samiczkę. Na skutek rywalizacji samców, musiałam ich od siebie odgrodzić. Wkrótce urodziły się małe myszki, pocieszne kluseczki. Było ich wtedy około dziesięciu. Był to najwyższy czas by kupić duże terrarium, a że ojciec lubi robić porządne zakupy, dostałam oszklony prostokąt na 1,5 m długości, 0,5 m wysokości, 0,5 m szerokości - czyli wielkie i ciężkie, ale idealne dla tak licznej grupy gryzoni. Gdy małe podrosły, przeniosłam jedną samiczkę do samotnego samca i oni również wydali potomstwo. Trzeba było zacząć działać, bo przecież te myszy rozmnażały się jak chomiki. Więc je sprzedawałam, wydawałam czy oddawałam do sklepów zoologicznych. I tak kręciło się to przez kilka lat, miałam swoją hodowlę myszkoskoczków. Ich jednoczesna liczba sięgała nawet do około 25 małych, ruchliwych ciałek. W końcu połączyłam oba klany przedzielone wcześniej szybą. Zdarzały się bójki i pogryzione ogony. Lubiłam przyozdabiać im terrarium, robiłam specjalne domki i zabawki. Mimo pozorów, nie zarabiałam na tym. Nikt nie chciał ich kupować, bo i tak było ich wszędzie w nadmiarze, czasem nawet miałam problem aby je wydać. Wreszcie, po kilku latach, udało mi się zredukować liczbę psotników do 2 jednej płci. Nie miałabym teraz czasu i miejsca aby bawić się w hodowlę. Teraz został mi On jeden. Staruszek z Niego. Ale i tak jest strasznie żwawy, lubi budzić mnie w nocy. I może nie jest to tak oddane zwierzę jak np. pies, to staram się by miał jak najlepiej i niczego Mu nie brakowało. Lubię Go obserwować i zawsze się Nim chwalę. Mój Myszor.