Totalnie beznadziejnie. 

Wydaje Ci się, że jestes dla kogoś ważny. No właśnie wydaje Ci się. Okazuje się poźniej, że nie znaczyłeś dla tego kogos nic. Absolutnie nic . Jesteś totalnym zerem. Chociaż kiedyś byłeś 'przyjacielem'. Zostają tylko Ci, po których się tego w ogóle nie spodziewasz. I to boli. Cholernie boli. Rozrywa Cie od środka, tak całkowicie. Po kawałku, nie od razu, po kawałku, bo tak bardziej boli, a w życiu nie może być przecież łatwo. To wiedziałam, zawsze wiedziałam, że nie jest łatwo. Bywało, z górki, pod górkę. Ale zawsze miałam z kim iśc. A teraz... ?

Zostało puste miejsce. W sumie nie puste. Wyrwane. Tak boleśnie. Wielka czarna dziura. Jestem wyprana z uczuć. Oczy wyglądają jak te psychicznie choorego człowieka. Są puste . Bez wyrazu. Zniknęło to światełko, które miałam. 

Zgasło.

Już nigdy nie powiem o kimś, że jest dla mnie całym światem. Będę nieufna. 

Przecież jestem męcząca. Tak męcząca, że wszyscy ode mnie uciekają. Ci najważniejsi. Palę za sobą mosty. 

Dużo w tym mojej winy, owszem. 

Ale dlaczego wokól jest tyle fałszu i zakłamania. 

Zrobiłam wiele złych rzeczy, potwierdzam, przyznaję się. 

Nie mam siły. Czuję jak się wypalam. Wypluwam wszystko ze środka. 

Chcę krzyczeć. Krzyczec o tym jak bardzo jest mi źle. 

Nic nie jest na zawsze, nic nie trwa wiecznie. A jak jest, jest tylko wyminaginowanym poczuciem normalności.

Nie, już nigdy nic nie będzie normalne. Może nigdy nie było. 

Na pewno nie było . 

Może to ja się nie nadaję do życia... ? Takiego wspólnego życia. 

Nie potrafię się dla nikogo poświęcić.

Błąd. Za błędem. Ciągle ten sam . I tak w kółko. Nic mnie to nie nauczyło. 

Ide dalej. Dalej tracić tych, na których mi zależało. 

Jestem nikim. N.I.K.I.M. 

Dorota

cynamonova90, 21 lat

Karlino