Trochę spokojniej. Trochę lżej.

Dziękuję każdemu z osobna za wsparcie i troskę, za to, że byliście i jesteście. Nie wiem, co bym zrobiła, gdyby nie to...
Okej, czas na stawianie czoła problemom.
Raz, że szkoła. Nie udało się zbyt łatwo, tak, ale nie ma co się poddawać, może i moje ambicje są odrobinę tylko przerośnięte, bo w sumie zależy mi na czymś, co nie jest mi szczególnie potrzebne. Zdaję? Zdaję. Ale wiem, że stać mnie na więcej, niż mam i dokonam tego. I koniec. I będę się chwialić swoją średnią *próżniak* :D
Dwa, że wyjazd. Już za tydzień, dokładnie, pakujemy się w autokar i jedziemy. Czas to wszystko jakoś przemyśleć, żeby nie było problemu. Trzeba zdążyć ze wszystkim. I przygotować się psychicznie. Ponad cztery dni w wariatkowie <3
Trzy, że brakuje mi Cię. Naprawię to. Zobaczysz. Powoli... Dam radę. Damy.
Wiecie jak to jest, jak znacie kogoś być może lepiej niż siebie samych, a potem nagle wszystko się zmienia? Zwykłe "cześć, co tam?" nie wystarczy. Cholernie to trudne.
Trzymajcie za mnie kciuki, misiaki! <333

curry

Warszawa