Flores

Egoizm  niszczy strukturę sensu.

Zabija wolę, która chce być  dynamiczna i podzielna.

Niszczy tajemnicę, którą dla ja jest komunia z ty.

Zamyka na nowe doświadczenie.

Skurcza ja w skorupie beznadziejności.

Niepokój jako wyjście z ja do ty.

Ja w nadziei na metafizykę miłości...

Na wspólnotę My na całej ziemi.

Pięknie się pisze pracę , kiedy wiosna rozpala moje serce radością i kusi zielenią. Odkrywam cudowność, którą widziałam przez mgłę, teraz jakby wyraźniej... 

Wiem,że koncepcje filozoficzne zabrały mi trochę prostotę słowa... I znudziły mnie też. I nierzadko ,zamykają ludzi w sobie samych, nie prowadząc do doświadczenia, bo ponoć się nie lubią. 

I tak skaczę po ideach Platona jak na trampolinie. W słodkiej naiwności,w chmurach i jęku zranionej rzeczywistości.  A jednak...

Jedyne co potrzebuję, to nic.

Głaskam istnienie.

Ostatnio chcę do Lubina. Do rudego i czarnego kota, babci rajskiego ogrodu, kwitnącego rzepaku, starych ścian i odbudowywanych więzi.

Jeszcze 2 miesiące. Do Gdańska też mi się tęskni... I ten zjazd w Kruszwicy.

I wyjazdy mamrockie.... oj

Uśmiecham się do Ciebie, kimkolwiek Jesteś :)

*ogród botaniczny Kraków