To chyba najwspanialsza definicja słowa "Dom". Bywam okropna wiem i przepraszam. Ale to tylko dlatego, że to jest mój Dom i za mój Dom ponoszę odpowiedzialność. Ech, znów mój egocentryzm... To jest NASZ Dom i za NASZ Dom ponoszę odpowiedzialność. Dlatego tak często płaczę. Płaczę, bo boję się, wydaje mi się, coś sprawia pozory, że On się wali, powoli, delikatnie, cegiełka po cegiełce. Tak jak w piątej scenie Muru - w jedną sekundę wszystko upada, razem z nami. Prawda jest taka, że jeszcze nigdy się nie zawalił. I to nie dzięki mnie, tylko dzięki Wam. Bo jesteście zawsze, nawet, jak Was nie ma. Dziękuję, bo...

Tylko tutaj nie boję się ludzi. Tylko tutaj nie boję się być człowiekiem. 

Corny

cornyelia

Lubliniec