"Oto jest nasz dzień codzienny,
nasze małe budowanie,
trud uparty i niezmienny,
nieustanne kształtowanie.
Słońce wschodzi i zachodzi,
drzewa kwitną, liście ronią,
my strumień rzeczywistości
kształtujemy naszą dłonią.
Jesteśmy cząstką w zespole,
z niego płynie nasza siła -
żeby chleb leżał na stole,
a pracom lampa świeciła;
[...]
Z dnia na dzień tkaninę tkamy
wzorzystą dla pokolenia.
Chciałbym i blask naszej lampy
ocalić od zapomnienia.
[...]
Jesteśmy wpół drogi. Droga
pędzi z nami bez wytchnienia.
Chciałbym i mój ślad na drogach
ocalić od zapomnienia."
Chyba to coś więcej, niż tylko szczęście.
4 godz. temu
06/02/2012 18:14:10
04/02/2012 14:35:41
28/01/2012 19:55:54
15/01/2012 22:02:10
05/01/2012 18:30:00
26/12/2011 21:01:28
20/12/2011 13:26:48
Wszystkie wpisy