Wielkie Milczenie.

W dniu Wielkiego Milczenia,

w którym milczymy, bo nie umiemy wypowiedzieć Tajemnicy Miłości,

bo brak nam słów - i głębia myśli się urywa,

życzę nam, aby nasze serca spotkały się razem

w pewien galilejski poranek, który był pierwszym dniem

nowego świata odmienionego przez Miłość - nowego nieba i nowej ziemi,

i abyśmy jak Adam i Ewa spotkali Boga,

na podobieństwo ogrodnika przechadzającego się po ogrodzie,

tym razem nie w chłodzie wieczoru, lecz poranka.

I abyśmy choć przez chwilę popatrzyli w Jego oczy,

w których zbiegają się drogi gwiazd.

Abyśmy choć na chwilę zostali przejęci dreszczem Jego Istnienia,

w którym wypełnia się nadzieja milionów serc.
Byśmy pamiętali, że JEDEN z nas wielu

przeszedł w poprzek wszystkich nurtów mijania

i zmienił kierunek pola, w którym przemija każdy,

położył kres niewoli lat i pęta zdjął nam wrogie.

Jeden, by wszystkim służyć, Jeden, by wszystkich odnaleźć,

Jeden, by wszystkich zgromadzić i w jasności związać,

w Niebieskim Jeruzalem, gdzie zabłyśnie Miłość.

A każde uderzenie naszego serca,

niech będzie jak bicie paschalnych dzwonów

- młotem Jego wielkiego Zmartwychwstania!

Błogosławionych świąt naszej nieśmiertelności

życzy Konrad

Konrad Komarnicki

comarro

Warszawa