lazienki.

"Warszawa składa się z ksenofobicznych towarzystw, mniejszych lub większych kółek wzajemnej adoracji. Każde z tych kółek jest głęboko przekonane o tym, że to ono właśnie stanowi warszawkę, jeśli nie jedyną, to przynajmniej najlepszą. W tym mieście, nietwórczym, zgryźliwym i kwaśnym, nie rozmawia się o uczuciach, nie przekracza chłodnych granic, nie wychodzi poza twarde, nieelastyczne formy. Można być wulgarnym, ale nie egzaltowanym, można być wylewnym, ale tylko po pijaku, można, a właściwie wręcz należy cierpieć, ale wyłącznie z powodów natury czysto egzystencjalnej. Zaciekle i z niesmakiem plotkuje się o ludziach prostolinijnych, otwartych, grzeszących zbytnią szczerością; należy ich upokorzyć, uświadomić im własną śmieszność. Wielkoduszność i empatia wyszły z mody. Zamiast tego kultywuje się pogardę i odrazę wobec każdego, kto się nie mieści w ściśle wyznaczonych ramach warszawskiego savoir-vivreu."

tekst z bloga Marko, który Marko zapożyczył od ? nie wiem kogo.

spodobał mnie się.

tekst, a nie Marco.

[sorry Marco.]

Bo jest prawdziwy

i mówi o tym czego

nie zauważy się po 2 dniach pobytu tutaj.

mija drugi rok jak tu mieszkam i widzę,

że większa część tekstu to niestety

smutna prawda i rzeczywistość.

***

tak na marginesie

7 miesiąc płynie

jak w mlecznej krainie

jest mi cudnie

pachniesz schludnie [?!] :D

mój Bartoszu - kocham Cie

a Ty kochaj zawsze mnie!:D

BARTOSZU! Ten oto głęboki i jakże przemyślany wiersz na 7 miesięcznice dedykuję Ci

oto ja, skromna śmiertelniczka Karolina. :*

Kooocham! :) :*