chce więcej tego optymizmu co dzis i mam nadzieje że to nie jest przejściowe :)

w końcu musiałam zabrać się za spakowanie wszystkich swoich rzeczy ubran itd sama nie wiedziałam że tyle tego mam ;o

pakowałam to wszystko do godziny 4 już jasno się robi na zewnątrz...i trzeba iść spać bo dziś czeka mnie jeszcze dużo roboty.

i chyba czuje że wszystko wraca do normy znowu zaczynam czuć że to co musze zrobić ma sens i nie jest mi już wszystko obojętne jak wcześniej. trzeba ruszyć z miejsca i nie oglądać się za siebie po prostu to jest bez sensu. teraz już wiem że powodem wszystkich moich złamań jestem sama ja i to na własne życzenie ale co by się nie działo to się nie powtórzy!

za miesiąc urodziny co nagle zaczeło mnie cieszyć :) już nie moge się doczekać!!!!