291.

Pamiętam ten dzień. Był maj, słońce mnie obudziło, łaskocząc swymi promieniami po twarzy. Wstawałam bez świadomości, że to właśnie będzie ten dzień. Mój dzień. Nasz dzień. A wszystkie dzięki Sony'emu i mojej pasji fotografowania wszystkiego co się rusza. Bo gdyby nie on, zapewne nie pojawiłabym się w tym miejscu o tej porze. Dziwne, nietypowe i najmniej spodziewane to miejsce było, jakby wybrane przez samego Boga. Skoro On tak chciał, to dlaczego nie chce teraz? Najpierw mąci w życiu, obraca je o 260 stopni, a później znów powraca wszystko do normy...

Uświadommy sobie wreszcie, że żyć osobno, ale w przyjaźni nie będziemy. To nie dla nas. Albo razem, albo osobno jak całkiem obcy sobie ludzie. I tylko mgliste wspomnienie gdzieś tam w środku... w głowie...  była ona. i był on. byli oni.

Alors, nazywam się CherryBoom. Nie, nie palę. Ale jeśli kiedykolwiek zobaczysz mnie z papierosem w ręku, będzie to oznaczało, że z czymś sobie jednak nie radzę...