cifa

mam brata, mamę i kurz na półkach. a przecież zawsze chciałam mieć kota. i gdzie tu sprawiedliwość?
lubię bałagan w swoim pokoju, nie lubię bałaganu w życiu. staram się go zwalczać, zwalczać i jeszcze raz zwalczać, gdy po dwóch razach jeszcze nie będzie zwalczony.
chciałam być zawsze inna niż wszyscy i dążąc do tego zrozumiałam, że każdy jest inny i że choćbym nagle zechciała upodobnić się do kogoś i tak nie upodobnię się do niego całkiem.

jestem zakochana i poniekąd szczęśliwa. poniekąd, bo jest bałagan. a ja nie cierrrrrrrrpię bałaganu.