Kliknij dwa razy w pole notki, aby edytować

ironia kapała na ziemię z jej ust niezauważona
taka sprytna
..a gangrena szalała w jej głowie nieswiadomie

uśmiech sadysty 
na samym sobie praktykującego,
morderca przykładający policzek
do jeszcze parującego ciała
- spełnienie! spełnienie!

i jeszcze tylko dźwięk świeżo skoszonej trawy
i jeszcze więcej - jej zapach
i taki tandetnie wywoływany zachwyt
jakby grochola weszła w paradę
tej śmierdząco-cuchnącej prozy
zamieniając ją na te swoje kryształowe pierdoły.


zabiegamy, zabiegani 
o kawał cuchnącego miesa

moglismy brac garściami
a teraz widac tylko ciągle oddalający się horyzont
moglismy biegac boso po łące,
a teraz uwięzieni klamrami wysokich obcasów 
posągujemy.



bywało lepiej, bywało gorzej, a ja nadal

widze potegę!