Styl domyślny jest włączony. Wyłącz go teraz.

A co. Ja lubię się chwalić. Bo w drodze. Ko, Ed i Bo. Moje małe cudeńka igłą poczęte. Przyszedł w końcu czas, na to co było połowicznie nieuniknione. Czas na grę pozorów, nowych masek tłum, nowy zestaw uśmiechów, świeża seria zachowań. Fałszywe uśmiechy. Bo przecież musiało w końcu nastąpić to właśnie. Jest i będzie alkohol, ale cóż potem? Czas zająć się sobą. Znowu. Znowu i znowu. Wszystko powtarza się jak mało ambitny refren, śpiewany cienkim, wypracowanym, słabym warsztatowo głosem, napisany przez specjalistów, nie sprzedający się właściwie, puszczany tylko w podrzędnych stacjach radiowych i małomiasteczkowych potańcówkach. Łączmy się w pary, kochajmy się. Moja niesamowita wyobraźnia i wena doznały jakiegoś okrutnego uszczerbku na zdrowiu, psychicznym szczególnie. Kaleka wyobraźnia, nieżywa wena. Ach.

ciaputa

Warszawa