cieńka czerwona linia.

I w głowię ciągle słyszę ten głos mówiący żeby zaryzykować wszystko i rzucić się na głęboką wodę.

Jednak chyba nie mam na tyle odwagi żeby wstać z tej ziemi i otworzyć swoje ciężkie powieki.

Patrzę na niebo pełne chmur i deszczu. Czuję opadające krople z nieba na swojej twarzy.

Jednak dalej nie mogę wyczuć swojego pulsu. Chyba umarłem!

Nie, ja żyję. Umarło we mnie tylko szereg uczuć. Miłość, nadzieja i pragnienia.

Jedyne czego teraz pragnę to ujerzeć Twoje nagie ciało, którego nigdy nie widziałem.

Przytulić Cię z całej siły, jak nigdy tego nie robiłem.

I powiedzieć Ci, że moje uczucie nigdy nie wygasło.

Nigdy nie mówiłem Ci jak Cię kocham, a nawet nie miałem odwagi dotknąć Twojej dłoni.

Teraz chcę się poddać Tobie, jak dobry sługa i zrobić dla Ciebie wszystko.

Teraz chyba już jest za późno.

We mnie jednak wciąż tkwi nadzieja, że kiedyć natkniemy się przypadkowo na ulicy i zobaczę blask Twych oczu.

Tak jak wtedy w tym ciemnym kinie.

Nożycoręki

buszujacywsnach

Paryż