|
2012/01/30
|
|||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
|
Fajne0
|
||||||||||||||||||||||||||
Drogie dzieci!
Już od dawien dawna logicznym aspektem jest fakt (fak), że nie uczymy się na cudzych błędach!
Ale do jasnej cholery, czy nie mogę nauczyć się patrzeć z dystansem na własne plany i własne, realistyczne mniej lub bardziej życie?
Człowiek jest bardziej niż mi się wydawało ograniczoną jednostką, ja jestem ograniczoną jednostką.
Całe życie się sypie, a jak pojawia się promyczek nadzieji zaraz w nas rozpala się płomień optymizmu, ale promyczek zaraz gaśnie, a płmień nas zabija, niestety nie na śmierć.
Nas zabijają inne czynnkiki, dużo bardziej powolne i bolesne.
Oddaje cześć Tym którzy stworzyli ketonal, morfinę i inne tego typu substancje.
A na zdjęciu Cicior który właśnie ssie mi włosy.
