Dziecko jako bohater literacki

     Wos robię, jakbym go nie robiła wcale. Czyli z zamkniętymi oczami. Bo przecież wstyd wspominać o niemieckim. A może nie? Może ktoś w przypływie litości nauczy się za mnie tych milionów słów, o które nikt nigdy mnie nie spyta? Może, może...
     Ale za to z prezentacji maturalnej jestem dumna. Mam już temat i książki, bibliografię (to nic, że prowizoryczną, udawaną) i czystą kartkę. Brakuje mi jedynie tezy i odrobiny tuszu. Diabeł tkwi w szczegółach.

Dziecko jako bohater literacki.

Przedstaw na wybranych przykładach.
A więc...

     Och, zapomniałam! Z braku bytności we własnym domu zaniedbuję nie tylko naukę, ale i moją Sonatę oraz aparat fotograficzny. Czyżby do maja miało nie by zdjęć?