pustki

Nie mam nic do powiedzenia Ci...

Rzeczy, które są na wyciągnięcie ręki wydają mi się absolutnie odległe. Czuję, że nic nie potrafię. Strach ogarnia całą moją duszę, a ja nie umiem sobie z nim poradzić. Potrzebuję ciepła-to pewne. Nieznoszę wychodzić z domu poowijana w swetry, szale, wszystko co nie wypuści moich 36,6 stopni. Potrzebuję wiosny, a najlepiej lata. Potrzebuję ciepłego słońca, które będzie razić mnie w powieki i pieścić moje nagie nargastki, dłonie. Potrzebuję uśmiechu i zmian. Daj mi chwilkę a odżyję, zanim nauczę się tego, że rozczarowanie jest treśnią naszego życia. 

Poooooooza tym lubię jak uciekeka mi szkolny autobus i tak, jestem na zdjęciu w ręczniku 

blessant

Bełchatów