I'll be waiting.

pytasz, kiedy zatarła się granica między Nami. co się wydarzyło, że dwoje na pozór obcych sobie ludzi, nagle, niespodziewanie, stają się sobie tak bliscy. potrzebni. i czują ten cholerny przymus, by być ze sobą. blisko. najbliżej. tych kilka dni, godzin, minut. kilka nieprzespanych nocy i blady świt witany w centrum miasta. poranna kawa w kawiarence na rogu i piosenka śpiewana na cześć wschodzącego dnia. tyle chwil, ja i Ty... dziś jeszcze My, jeszcze razem, jeszcze tuż o krok, na wyciągnięcie ręki. ale co będzie, gdy wrócisz do swojego świata, tam, gdzie ja nigdy nie zdołam dotrzeć? co będzie, kiedy obudzę się z gorzką świadomością, że to już minęło, że nie jestem w stanie znowu czekać, łudzić się, że tym razem będzie inaczej, że świat nie odwróci się do Nas plecami i uda Nam się przetrwać? nie umiem już trwać w nadziei, kiedy wszystko wokół jest bezsensem. kiedy wszystko wokół jest beznadzieją. a jutro... jutro będzie wspomnieniem, będzie nie jawą, lecz snem. a Ty.. Ty będziesz tysiące kilometrów stąd, po drugiej stronie świata. mogłabym próbować Cię zatrzymać, ale robiąc to, zabiłabym Twoje marzenia. nie ma chyba nic okrutniejszego, niż wyniszczanie kogoś, kogo się kocha. więc leć, leć... i wracaj do mnie, najczęściej, jak się da. i choć nie wiem, jak zdołam to wytrzymać, będę czekać...

długo mnie tu nie było, oj długo. i zakładam, że teraz równie długo nie będzie. niestety.

wracam tylko, by upamiętnić jakieś znaczące zdarzenie w moim życiu. 

miejmy nadzieję, że takie będzie przez dłuższy czas. a najlepiej w nieskończoność.

You know I'll be Your life, Your voice, Your reason to be

My love, my heart is breathing for this moment  in time

I'll find the words to say before You leave me today.

billsession

London Town.