jedni nazywają to pójściem na łatwiznę

(mają szczęście, że nie znają prawdy)

inni zrozumieją prosty fakt bólu

nieukojone myśli rozsadzają mi oczy. łamię ręce o gruby mur własnego jestectwa.

chciałabym móc przed wami uciec.

słucham dobrych rad, kiedy patrzycie na mnie swoimi oczami przepełnionymi litością. nie jestem małpką w waszym nędznym cyrku, dlatego nie próbujcie łapać mnie za rączkę i prowadzić swoją drogą.

spróbuj mojego dnia, a sparzysz się jak ćma.

eufemeryczny rozpad.

ciemność do granic wnętrzności.

kiedyś to wszystko ucichnie

i

skończy

się.

wstyd wstyd wstyd

utop się w swoim pierdolonym wstydzie

nie zrobiłabym tego

przecież o tym wiesz

pozwól

mi

żyć

po

swojemu.

bidiczek

Wrocław