Dwie marzycielki posiadające uczucia ze szkła, cienką powłoczkę, która może zniknąc, gdy ktoś na to pozwoli. Jesteśmy skłonne do pęknięcia. Gdy zniknie powłoczka, znikniemy też my. I wszystko co w nas się tli. Od wygadania do milczenia, od smutki do radości, od uśmiechu do łez. I siedzi to w nas nadal jeszcze. Ale gdy wyleci, jak pisklę z gniazda, nigdy już nie wróci..
