Pianino.

Siedziałam w niebieskim fotelu obok mnie On, a pomiędzy nami nasze splecione dłonie. Dosłownie po paru minutach od chwili rozpoczęcia seansu cała zanurzyłam się w magicznym świecie, pełnym niesamowitych postaci. Co jakiś czas spoglądałam na Niego, na Jego usta, nos, ucho i wtedy szeroki (ciut mniejszy niż Kota) uśmiech pojawiał się na mojej twarzy. Po raz kolejny uświadomiłam sobie, że mam przeogromne szczęście. Z twarzami przyozdobionymi uśmiechami opuściliśmy kino i po raz pierwszy w tym roku udaliśmy się na wiosenny spacer. Czułam się tak, jakby była to nasza pierwsza randka..

-Dlaczego się śmiejesz? - spytał stłumionych głosem.
-Dlatego, że nie płaczę. Dlatego, że nie mogę płakać. Są dwie możliwości w naszym życiu: śmiech albo płacz. A ja się śmieje, bo jest mi z tobą dobrze.

Jaszko, zdrowiej. ;)

Pozdrawiam.