Praga, Praga..

  Zdjęcie było tu już milion razy, zrobiłam je dawno temu i jest strasznie rozmazane, ale co z tego? Lubię je. Zauważyłam, że ostatnio sentymenty do pewnych osób nie pozwalają mi na całkowitą szczerość.. może boję się, że stracę te osoby? Nie wiem. Ale pod tym względem zawsze byłam i będę tchórzem, boję się o każdą przyjaźń. Ta jedna strata pokazała mi, ile jest warta. Przyjaźń dla mnie jest czymś, czego nie można kupić. To wartość nadrzędna. Chciałam z tego miejsca serdecznie podziękować moim przyjaciołom. Nie będę wymieniać, Wy przecież wiecie najlepiej, że nimi jesteście. Bez Was życie nie miałoby tak wielkiego znaczenia i zwykłe, codzienne sytuacje nie cieszyłyby mnie tak bardzo. Owszem, bywają kryzysy, ale tak jest zawsze, bo jesteśmy tylko ludźmi i nikt nie jest idealny. Szkoda, że jedną, cenną przyjaźń straciłam, ale wina nie leży tylko po mojej stronie.. zresztą to nie czas i miejsce na wytykanie sobie nawzajem błędów, stało się i tyle. A Wam, miśki życzę, abyście mieli tak wspaniałych przyjaciół jak ja i żeby żadna błahostka nie zniszczyła Waszych wzajemnych relacji. :) Teraz idę słuchać jednego i tego samego kawałka, bo pasuje do moich refleksji,o. A mianowicie Eldo- 'Twarze', znowu. I kieruję go do Ciebie, bo musimy pogadać, jak tylko się spotkamy.. o starych czasach chociażby.