Jednym z większych moich marzeń, jest dokonanie przekładu na język polski "Moskwy karczemnej" Jesienina, ale nie tak jak uczynił to Seweryn Pollak. Lepiej, o wiele, wiele lepiej. Akcentując nawiązania do rosyjskiej literatury historycznej (p.e. "Moskwy wyzwolonej" M. Chieraskowa), a przy okazji nie zatracając niesamowitego klimatu tego tekstu. Zaczynałem kilkanaście razy, ale nigdy nie wychodziło to odpowiednio. Fragmenty, z zażenowaniem czytane niektórym znajomym, co prawda się podobały, ale jednak dla mnie to wciąż nie było to. Muszę czekać na odpowiednią chwilę.
Za to czasami, dla rozrywki i ćwiczenia przekładam krótsze teksty Sierioży, które w jakiś sposób są mi bliskie. Ten niżej prezentowany urzekł mnie dwiema biblijnymi parami, które scalają go klamrą. Pierwsza z nich to Samson i Dalila - mam do tej pary sympatię, bo panicznym strachem napawają mnie kobiety z nożyczkami zbliżające się do moich włosów - Freud z pewnością nazwałby to przeniesieniem na włosy lęku kastracyjnego (o Freudzie następna notka). Druga zaś para, Jan Chrzciciel i Salome, bliscy są mi z racji całej ich historii, przesyconej niesamowitą symboliką tańca, i poetyką, godną starotestamentowej "Canticum canticorum".

--------------------

Gdy ja będę Samsonem; ty będziesz Dalilą -
tu nie ma ni miłości, ni gniewu płomienia,
tylko wieczna gonitwa za niknącą chwilą.
Życie krótkie i pełne - w cenie potępienia.

Tańcz mi obłędny taniec, choćby taniec śmierci.
Niech nas ogarnie płomień co duszę spopiela -
Na wieki zespoleni, w wieczności przeklęci;
Ty ulotna Salome, ja głowa Chrzciciela.

Sergiusz Jesienin - ***, przekład własny (wiersz dedykowany I.D. [Isadorze Duncan]). Na obrazie raz już przedstawiłem Salome, więc zrobię to ponownie - tym wrazem w interpretacji Lovisa Corintha.

--------------------

Za długie mi się te wstępy zrobiły, i momentami nie-do-końca poważne. Ukrócić się trzeba, bo blog ten szkicuję jako miejsce do spotkań z literaturą, a nie ze mną : )