Sergiusz Piasecki - mocno niestety zapomniany przez masowego odbiorcę pisarz okresu przedwojennego i emigracyjnego. Prócz pisarstwa parał się także rozbojami, szpiegostwem i przemytem. Był narkomanem, i on pierwszy poczęstował kokainą swego przyjaciela Witkacego. Witkacologowie wskazują go na pierwowzór postaci pułkownika de Purcela z "Pożegnania Jesieni". A jego powieść, "Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy" znajduje się w top100 książek, które najmocniej ukształtowały mój spaczony charakter. Jednak cytował dzisiaj będę inną jego powieść - tragikomiczną satyrę na oficera radzieckiej armii.

--------------------

"Wczoraj miałem ja służbę przez całą dobę. A dzisiaj wyspałem się należycie i zapisuję to wszystko, aby nie zapomnieć. Postanowiłem prowadzić te Zapiski według planu. A plan mój jest taki: zbierze się trochę interesujących rzeczy, to je zanotuję i już. Może to stanowić bardzo ważny materiał historyczny, a tak samo filozoficzny. Mam nawet zamiar przerobić to w przyszłości na bardzo wielką powieść. Taką, na przykład, jak "Wojna i pokój" Tołstoja. Czytałem ja ją trochę. Ale bardzo nudna i marnie napisana. W ogóle, uważam, że nic nie jest warta. Bo i po francusku dużo w niej gadają, i są tam różne kapitalistyczne pasożyty. Co w tym może być dla nas ciekawego? Sama ciemnota, głupota i zabobony. Nawet modlą się tam i o Bogu często wspominają. Poza tym różnych głupich hrabiów i książąt wysławia. Ja zaś napiszę o naszej niezwyciężonej Armii Czerwonej, o jej zwycięstwach, o moich bohaterskich czynach i o naszym wielkim wodzu STALINIE. To dopiero będzie wspaniała powieść!"

Sergiusz Piasecki - "Zapiski oficera Armii Czerwonej"