I Annę Achmatową też lubię, ale to raczej mistrzyni kobiecego erotyku, prawdziwa Safo Północy, tak więc nie trafia na ogół w moje nastroje. A jednak mimo wszystko ją lubię.

----------------

Pierwszy świt - błogosławieństwo boże -
Dotknął twarzy ukochanej blaskiem.
Śpiący zbladł, inaczej się ułożył,
Ale potem jeszcze mocniej zasnął.

Może pocałunkiem się wydało
Ciepłe tchnienie zesłane przez niebo&
O, jak dawno już nie całowałam
Miłych ust i smagłych ramion jego&

Teraz, od umarłych bezcieleśnie,
W mej wędrówce smutnej, nieustannej
Przylatuje doń dźwiękami pieśni,
Pieszczę tylko promykiem porannym

*** (14 maja 1916, Slepniewo) - Anna Achmatowa w przekładzie Giny Gieysztor