Zmarł Claude Lévi-Strauss - największy moim zdaniem francuskojęzyczny filozof (tak, filozof) XX. wieku, obok kilku innych, a przeze mnie ulubionych; Alberta Camus, Mircei Eliadego (choć ów był z urodzenia Rumunem), Paula Ricoeura, Jean-Paul'a Sartre i Rolanda Barthesa. Zmarł, chociaż może to dla niego i lepiej - wszak przeżył ponad sto lat, więc napatrzyła się na wystarczająco dużo okropności. Ale, chociaż to zabrzmi tandetnie; to co napisał jest nieśmiertelne i dlatego z rozbudzonym na nowo zachwytem przeczytałem "Spojrzenie z oddali" i "Smutek tropików".

----------------------

"Stanąwszy za stołem rozpocząłem wykład o Indianach Nambikwara i poczułem, że mój lęk zmienia się w panikę: żadna ze studentek nie prowadziła notatek; zamiast pisać wszystkie robiły na drutach. Były tym zaabsorbowane aż do końca zajęć, sprawiając wrażenie zupełnie obojętnych na to, co mówiłem lub raczej próbowałem powiedzieć w mej nieudolnej angielszczyźnie. Jednakże słuchały; po wykładzie odszukała mnie jedna ze studentek (jakbym ją jeszcze widział: pełna wdzięku, szczupła, z krótkimi, kręconymi, popielatoblond włosami, ubrana na niebiesko); wszystko to było bardzo interesujące - powiedziała - ale powinien był Pan wiedzieć, że desert i dessert to dwa zupełnie różne słowa. Proszę mi wybaczyć przypomnienie tego drobnego incydentu, lecz zdarzył się on właśnie tutaj i świadczy o tym, że już w tamtej, tak odległej epoce interesowałem się ekologią i pomyliłem ją, przynajmniej w planie lingwistycznym, z praktyką kulinarną, którą wiele lat później wykorzystałem by przedstawić pewne aspekty strukturalnych mechanizmów myślenia. A skoro tytuł niniejszego wystąpienia brzmi "Strukturalizm i ekologia", reprymenda, jakiej ongiś udzieliła mi studentka Barnard College, jest dobrym wprowadzeniem, niezbyt oddalonym od zasadniczego tematu."

Claude Lévi-Strauss - "Spojrzenie z oddali" w przekładzie Jana Kordysa