"Baltazar król uczynił ucztę wielką dla tysiąca przednich panów swych, a każdy pił podług swego wieku. Rozkazał tedy, już pijany, aby przyniesiono naczynia złote i srebrne, które był zabrał Nabuchodonozor, ojciec jego, z kościoła, który był w Jeruzalem, żeby pili z nich król i panowie przedni jego, i żony jego, i nałożnice. Wtedy przyniesiono naczynia złote i srebrne, które był zabrał z kościoła, który był w Jeruzalem, i pili nimi król i przedni panowie jego, żony i nałożnice jego. Pili wino i chwalili bogów swych złotych i srebrnych, miedzianych, żelaznych, drewnianych i kamiennych. - Tejże godziny ukazały się palce jakby ręki człowieczej, piszącej naprzeciwko lichtarza na ścianie Sali królewskiej, a król patrzał na palce ręki piszącej. Wtedy twarz króla zmieniła się, a myśli jego trwożyły go i spojenia nerek jego osłabły, a kolana jego jedno o drugie się tłukły. A tak zawołał król mocno, aby przywiedziono czarnoksiężników, Chaldejczyków i wróżbitów. A król odezwał się do mędrców babilońskich mówiąc: "Ktokolwiek to pismo przeczyta i wykład jego mi oznajmi, w szkarłat ubrany będzie i łańcuch złoty będzie miał na szyi, a trzecim w królestwie moim będzie. Wtedy weszli wszyscy mędrcy królewscy, lecz nie mogli ani pisma przeczytać, ani wykładu królowi pokazać. Król Baltazar bardzo się tym przeraził i zmieniła się twarz jego; lecz i panowie przedni jego zatrwożeni byli.
A królowa z powodu wypadku, który się przydarzył królowi i przednim panom jego, weszła do domu uczty i przemówiwszy rzekła: "Królu, żyj na wieki! Niech cię nie trwożą myśli twoje i niech się nie mieni twarz twoja! Jest mąż w królestwie twoim, który ducha bogów świętych ma w sobie, a za dni ojca twego umiejętność i mądrość znalazły się w nim; bo i król Nabuchodonozor, ojciec twój, uczynił go przedniejszym na czarnoksiężnikami, czarownikami, Chaldejczykami i wróżbitami, ojciec, mówię, twój, królu, gdyż duch większy i roztropność, i rozum, i wykład snów, i objawienie tajemnic, i rozwiązanie zawiłych rzeczy znalazły się w nim, to jest, w Danielu, któremu król dał imię Baltazar. Teraz tedy niech przyzwą Daniela, a powie wykład. Wprowadzono tedy przed króla Daniela, do którego przemowę uczyniwszy król rzekł: "Czy to ty jesteś Daniel z synów pojmania judzkiego, którego przywiódł ojciec mój król z żydowskiej ziemi? Słyszałem o tobie, że masz ducha bogów i że nauka i rozum i mądrość większe znalazły się w tobie. A teraz weszli przede mnie mądrzy czarnoksiężnicy, aby to pismo przeczytać i wykład jego mi wskazać, lecz nie mogli wykładu mowy tej wypowiedzieć. A ja słyszałem o tobie, że możesz wykładać trudne rzeczy i zawiłe rozwiązywać; a tak, jeśli możesz pismo przeczytać, i wykład mi jego oznajmić, w szkarłat ubrany będziesz i złoty łańcuch będziesz miał na szyi, i trzecim w królestwie moim książęciem zostaniesz.
Na to odpowiadając Daniel rzekł przed królem: "Dary twoje niech zostaną przy tobie, a upominki domu twego daj innemu, wszakże pismo przeczytam tobie, królu, i wykład jego ci pokażę. O królu, Bóg najwyższy dał Nabuchodonozorowi, ojcu twemu, królestwo i wielmożność, sławę i cześć. A dla wielmożności, którą mu był dał, wszystkie narody, pokolenia i języki drżały, i bały się go; których chciał, zabijał, a których chciał, uderzał, których też chciał wywyższał, a których chciał, poniżał. Lecz gdy się podniosło serce jego, i duch jego stwardniał pychą, złożony został ze stolicy królestwa swego i odjęta została sława jego, i wygnany był od synów ludzkich; ale i serce jego stało się podobne do zwierzęcego i z osłami leśnymi było mieszkanie jego, trawę też jadł jak wół i rosą niebieską ciało jego było skrapiane, aż poznał, że Najwyższy ma moc w królestwie ludzkim, a kogokolwiek zechce, nad nim ustanowi. Ty też, Baltazarze, synu jego, nie uniżyłeś serca twego, chociaż to wszystko widziałeś, ale podniosłeś przeciw Panu niebieskiemu, i naczynia domu jego przyniesiono przed ciebie, a ty i panowie twoi, i żony twoje, i nałożnice twoje piliście wino z nich, a nadto bogów srebrnych i złotych, miedzianych, żelaznych, kamiennych i drewnianych, którzy nie widzą, Anie nie słyszą, ani nie czują, chwaliłeś, a Boga, który tchnienie twe i wszystkie drogi twoje ma w ręce swej, nie uczciłeś. Przeto od niego posłany został palec ręki, która pisała to, co jest wyrażone. A to jest pismo, które jest napisane: Mane, Tekel, Fares. A ten jest wykład słów: Mane: policzył Bóg królestwo twoje i kres mu położył. Tekel: zważony jesteś na wadze i znaleziono cię za lekkim. Fares: rozdzielone jest królestwo twoje i dano je Medom i Persom.
Wtedy z rozkazu króla obleczono Daniela w szkarłat i włożono łańcuch złoty na szyję jego i obwołano o nim, że miał władzę jako trzeci w królestwie jego. Tejże nocy zabity został Baltazar, król chaldejski, a Dariusz Med nastąpił na królestwo, gdy miał sześćdziesiąt dwa lata.

Pismo Święte Starego Testamentu - Proroctwo Daniela, rozdział 5., w tłumaczeniu ks. Jakuba Wujka S.J.