Styl domyślny jest włączony. Wyłącz go teraz.

James Thurber POKOJOWA MANGUsta tłum. Anna Kołyszko Razu pewnego w państwie Kobra przyszła na świat mangusta, która nie chciała wojować z kobrami, ani z żadnym innym stworzeniem. Wśród mangust rozeszła się wieść, że jest taka jedna mangusta, co nie chce wojować z kobrami. Skoro nie chce wojować z żadnym innym stworzeniem, to jej sprawa, ale świętym obowiązkiem każdej mangusty jest zabijać kobry albo czekać aż kobry ją zabiją. - Dlaczego? - dopytywała się pokojowa mangusta, więc rozeszła się plotka, że mangusta-dziwaczka nie tylko trzyma z kobrami przeciwko mangustom, ale ma wręcz osobliwe poglądy i postępuje sprzecznie z ideałami oraz tradycjami mangustyzmu. - Jest szalona - rozpaczał ojciec młodej mangusty. - Jest chora - mówiła matka. - Jest tchórzem podszyta - wykrzykiwali bracia. - Jest mangoseksualistką - szeptały siostry. Obcy, którzy nie widzieli pokojowej mangusty na oczy, przypominali sobie, że byli świadkami, jak pełza na brzuchu, przymierza okulary albo wręcz szykuje krwawy przewrót w Mangustii. - Staram się dawać dobre rady i posługiwać się inteligencją - mówiła mangusta-dziwaczka. - Rady to cztery szóste zdrady - grzmiał jeden sąsiad. - Inteligencją posługuje się wróg - wtórował mu drugi. Rozpuszczono wreszcie pogłoskę, że owa mangusta jest jadowita niczym kobra, wobec czego wzięto ją pod sąd, przegłosowano wyrok podniesieniem łap i skazano na wygnianie. MORAŁ: Popiół do popiołu, a do gliny glina, jeśli wróg cię nie dopadnie, zrobi to rodzina.

as karowy

ascaro, 13 lat

Kraków