wygrzebane...

"Nie rób priorytetu z kogoś,kto ma Cię tylko za opcję." from: Demotywatory

A ja dodałabym jeszcze od siebie "lub kto traktuje Cię jako tymczasową rozrywkę"...

Od czego by tu zacząć po tak długiej przerwie? Hm,zdałam maturę, cieszę się (a może raczej męczę się) absolutną wakacyjną nudą i jak co roku mam wiele planów, których jakoś nadal nie mogę zrealizować...Doszłam do bardzo mądrego wniosku,że to nie otoczenie mnie ogranicza, lecz ja sama...Mogłabym zdziałać wiele,nawet kosztem buntu przeciwko rodzicom,a jednak wciąż się boję. Taki mały "strach na wróble" gdzieś w mojej podświadomości się zakorzenił...Sama również na własne życzenie rujnuję sobie życie,nie przejmując się,co za kilka lat, nawet nie mam stuprocentowej pewności ,jakie studia chcę podjąć...To straszne, czuć jakby życie uciekało mi między palcami...Bo rozsądek góruje nad moją wyobraźnią tak naprawdę...Nie mam jakichś wielce wyimaginowanych  marzeń: chcę zwiedzić Mazury, jeździć na rowerze nie myśląc o tym, czy za mną jedzie samochód, spacerować i rozmawiać z "kimś" nocami, a w przyszłości? może projektować cokolwiek gdziekolwiek...Czy to aż tak wiele? Najwyraźniej tak...