...

Rok.

Dokladnie rok temu wysiadlam z metra i ujrzalam znajomy widok. Pociaglam za reke Karoline, usmiechnela sie dzielac ze mna radosc. Poczulam ulge patrzac w jej cieple zielone oczy. Udalo sie nam!  Kilka butelek wina, dwie paczki fajek i powrot do domu ze swiadomoscia, ze "chcemy czegos innego", ze to, czego szukamy jest nieznanym. Z jakim zalem przyszlo nam wracac do kraju, wracac tak wlasciwie do niczego i po nic. Gdyby tylko mozna bylo wtedy zostac, nie zastanawialybysmy sie ani sekundy.

Rok.

Dokladnie rok pozniej, nieco spokojniej wysiadajac z metra popatrzylam  ponownie na plac, zawial zimny wiatr... sama siebie spytalam "co ja tu robie?" Zwyklam mowic "dom Twoj gdzie serce Twoje" i tyle lat jak w domu czulam sie "tam".....

Dzis juz wiem...

Moj dom, to pokoj z lampa, wersalka i starym steranym stolikiem.

Moj dom to puste sciany.

Moj dom to wszystkie kartony w ktore pakujemy nasza rzeczywistosc.

Mozna miec wszystko, mozna bezsensownie gnac do przodu lapczywie zgarniajac wiecej, wiecej i wiecej.....

Mozna....

Kasia

amuleciq, 26 lat

Kraków