Don't forget to breathe

Fajny krzywy horyzont na zdjęciu. 

Serduszko mnie boli kiedy słyszę piosenki, których słuchałam w czasie każdej drogi na plażę. 

Popadam w jakiś dziwny stan. 

W całej swojej miłości do czerwonych nosów i białego puchu osiadającego na tychże czerwonych nosach, wciąż nie mogę przestać tęsnik za latem. I za piaskiem, i za morzem, w którym pływałam tylko raz. I wciąż łapię ostatnie promyki wakacyjnego słońca. Mam ochotę stanąć na środku chodnika i po prostu czuć na twarzy to ciepło.

A jednak. Wieczorem, kiedy patrzę przez okno, i kiedy zasypiam, mam nadzieję już niedługo zobaczyć śnieg otulający wszystko wokół. 

Tej jesieni nie cieszą mnie liście. Wręcz przeciwnie, atakują mnie spadając znienacka. I wtedy myślę, że to jakieś zwierzę lub coś podobnego. I mi się podnosi ciśnienie. I trochę się boję tych liści. Co mnie atakują, znienacka. 

Być może ucieszą mnie kasztany. 

I oczywiście fizyka mnie cieszy, moja miłość. I historia! Co ja bym zrobiła bez historii. 

amiwesolo

Kraków