10.05.12

Nie będę pisac jak było cudownie i zajekurwawyjebiściepro bo to za mało.Byłam w pierwszym rzedzie,blisko środka,spełniło się moje największe marzenie,czekałam na to całe życie, tego tak naprawde zawsze pragnełam,pojechać na koncert Metalliki,i udało się,dzięki wam poczułam że żyje,przez ten olbrzymi ból od ścisku, i niesamowitych emocji,to wszystko jest NIE DO OPISANIA,wiec tylko tylko powiem.Mam nadzieje że za kilkanaście lat będę opowiadać swoim dzieciom i wnukom,że był taki zespół,tacy geniusze,którzy osiągneli już wszystko co było możliwe do osiągnięcia, a mimo to ciągle robili to,co kochali.Nie zapomne tego nigdy,szczególnie tego gdy James CENTRALNIE na przeciwko mnie zagrał solówke w master of puppets, był tylko 3 pierodolone metry odemnie, nie mogłam powstrzymać łez, nie mogłam się po tym wszystkim pozbierać,za dużo jest do pisania co się tam działo,za dużo,wiec zostawie to dla siebie,te piękne wspomnienia.,ten koncert życia i najlepszy dzień kiedykolwiek.

A teraz co? wracamy do rzeczywistości,jutro szkoła,w tym dwa sprawdziany, zostaje mi tylko czekać ,może nawet uda mi się następnym razem wylosować snake'a i przybić piątek Jamesowi? lub m&g, zdobyć autografy i wspólne zdjęcia?kto wie,ale będę czekać, 2 może 5 lat,ale będę.

Mam tylko jedno to zdjęcie,nie byłam w stanie nawet wyciągnąć telefonu i w sumie to nawet nie chciałam,pojechałam tam się wykurwiście bawić, i tak było,a nie po to by stać jak ta pizda z telefonem.Pod koniec już mnie zepchneli na prawie całą prawą strone,mam trzy kosteczki,walczyłam o nie jak jakieś zwierze, już wiszą na mojej szyi i nie zdejme ich przez najbliższe kilka lat. Dziękuje,cel osiągnełam,teraz może się wszystko walić.

Veronika

amillionlittlepieces, 1 lat

Lublin